Waar gezonde hyperseksualiteit ophoudt en seksueel acting out of seksverslaving begint

Rond seksualiteit stel je jezelf als behandelaar regelmatig de vragen “draagt dit gedrag bij aan levenskwaliteit of kost dit gedrag levenskwaliteit?” ėn -minstens zo belangrijk- de vraag “wie ben ik om daar een oordeel over te hebben?”

Wij geloven er niet in dat hier harde grenzen in kunnen worden aangebracht maar we hopen u hier na te laten denken over deze zaak en er niet onnadenkend beslissingen in te nemen die eerder cultureel zijn ingegeven dan vanuit overwegingen over de salutogene of pathogene aspecten van “andere” seksualiteit.

Is acting out altijd slecht?

Een fase van raging acting out kan mensen na een lange periode van ervaren repressie op hun seksualiteit een gevoel van vrijheid en eigenheid geven, een gevoel gegeven van “having played the field” waardoor nieuwe, misschien eventueel gematigder keuzes gemaakt kunnen worden zonder het gevoel van alles gemist te hebben. Juist de beleving dingen te hebben beleefd kan het mogelijk maken om levensaspecten minder belangrijk te maken terwijl een voortdurende repressie juist de aantrekkelijkheid overeind houd (dopamine gehaltes worden niet alleen bepaalt door de ervaren kick maar ook over de nieuwigheid en onvoorspelbaarheid van een prikkel).
Zal het soms niet zo zijn dat je het seksueel acting out alleen maar versterkt door het te beschamen door het als pathologisch weg te zetten of het zelfs te verbieden?


De seksuele keuze

Er zijn natuurlijk mensen die juist kiezen voor een leven waarin het beleven van hun seksualiteit zorgt voor de fun, de kleur, de invulling en een sociaal netwerk in hun leven. Mensen die in kinky communities een vrijheid en open-mindedness ervaren die, juist doordat kinksters hebben ervaren dat zij als “anders” worden ervaren, ook samen gedeeld kan worden, soms ook samen uitgeleefd kan worden op een manier die levenskwaliteit geeft.
Dan kan de manier waarop of de vorm waarin die mensen met elkaar omgaan misschien niet de jouwe zou zijn, maar hebben wij de verantwoording en het overzicht om dergelijke levenskeuzen te beoordelen? De contacten, juist omdat zij over intieme wensen en behoeften gaan, blijken juist als minder instrumenteel te worden ervaren dan de ervaring van de contacten van het landelijk gemiddelde. Dat je als kinkster onder kinksters jezelf kunt zijn is voor veel mensen een intiemere relatie dan dat mensen onderling beleven in sociale kringen als de sportclub of de kaartavond.


Seksverslaving bestaat

Natuurlijk zijn er wel degelijk situaties waarin een oordeel terecht kan zijn. Als bijvoorbeeld werkelijk duidelijk is dat iemand dwangmatig of overmatig risicovol met seksualiteit bezig is. Seksualiteit kan door de heftigheid een mooie bliksemafleider vormen waarmee andere gevoelens kunnen worden afgeweerd, of waarbij verschoven behoeften kunnen worden beleefd. “Seksverslaving” is dan de term die vaak gebruikt wordt, en helaas ook vaak misbruikt wordt. Absoluut kan er fysiek ervaren “craving” ontstaan omdat er, wanneer op een dergelijke manier met seks wordt omgegaan, natuurlijk verwachtingen zullen ontstaan van de ‘positieve werking’ van seksualiteit op ongenoegen en die zullen zichtbaar zijn in de dopamine stijging in de nucleus accumbens. Dat is immers het regelsysteem in ons brein dat bepaalt welk gedrag belangrijk is omdat er positieve verwachtingen van verwacht mogen worden. Dat dit op een dieper niveau afspeelt dan het niveau waarop we het rationele denken verwachten in ons brein, dat helpt te begrijpen waarom deze cravings zo irrationeel kunnen overkomen.


Wat is de nasmaak?

Niet onbelangrijk is het om na te vragen wat de reactie is op de beleefde seksualiteit. Natuurlijk heeft iedere kick een kater, natuurlijk zijn de meeste BDSM-ers bekend met “subdrop”* maar ik heb eerder over het directe effect van de seks. Wanneer iemand bevredigd is en zich misschien “prettig misdragen” heeft dan is er vaak sprake van een seksuele uiting (of uitspatting) die bij een goede kwaliteit hoort voor de persoon in kwestie. En natuurlijk zal iedereen die wat meer experimenteert dan het landelijk gemiddelde ook meer dan gemiddelde “missers” meemaken. Seksuele belevingen die uiteindelijk minder leuk bleken dan dat zij leken. Aan de andere kant zal iemand die meer experimenteert uiteindelijk gemiddeld genomen beter weten “what makes me tick” zodat gemiddeld genomen de seksualiteit bevredigender zal worden.
De “zin in” vooraf zegt vaak minder over de uiteindelijke kwaliteit van de seks in het leven. Juist een grote “behoefte aan” iets dat achteraf telkens tegen valt, dat is vaak een teken van een vorderend afhankelijkheidsproces.
Aan de andere kant van de seksuele handelingen zitten vaak juist de meer signaalwerking. Wanneer redelijk direct op de seksualiteit een gevoel van leegte of van angst ontstaat dan kan dit een teken aan de wand zijn dat hier misschien even nader naar gekeken mag worden.


Optimum kromme?

Wanneer er ongezonde manieren van hyperseksualiteit bestaan, waarbij seksualiteit wordt gebruikt om aspecten van het leven niet te ervaren (seksuele kick-behoefte om middels een vorm van “adrenaline zelfmedicatie” een depressie de baas te blijven, bij voorbeeld) of waarin seksualiteit wordt gebruikt om dingen te beleven (seksuele escapades als enige manier om waardering en zelfwaarde te verkrijgen, bij voorbeeld). Dan bestaat er waarschijnlijk ook gezonde hyperseksualiteit die op basis van een eigen (brede) seksuele behoefte en interesse stoelt. Net zoals a-seksualiteit soms ongezond kan zijn omdat het zich baseert op een basis van angst en ontkenning van een (seksueel) deel van zichzelf, zo zijn er natuurlijk ook mensen voor wie het gewoon oprecht niet zo hoeft allemaal.

Is ‘hypo-seksualiteit’ altijd ongezond, is hyper-seksualiteit altijd ongezond of doen we er verstandig aan om de pathogene -of juist salutogene- uitwerking van seksualiteit juist los te trekken van de seksuele richting of de mate van seksuele activiteit. Waarschijnlijk kan de heilzaamheid of schadelijkheid meer in relatie gebracht kan worden met de manier waarop de seksualiteit in de rest van het leven is ingebed, met de intentionaliteit achter de sekualiteit… eigenlijk zoals dat voor andere levensaspecten ook geldt.

 

Advertenties

Commentaar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s