Hoe herken je het verschil tussen Mishandeling en BDSM? (01)

Dit artikel is onderdeel van een serie…

deel 02 >>>

Als (para)medicus heb je soms de lastige verantwoordelijkheid om een gesprek te beginnen over tekenen van mishandeling of misbruik… of misschien dus over seksueel plezier, dat is niet altijd makkelijk te zeggen. De presentatie van schaamte over BDSM en van schaamte over mishandeling, die ontlopen elkaar soms maar erg weinig. En verder, je kan nog zo Kink Aware zijn, dat betekent niet dat er geen mishandeling bestaat – zelfs niet binnen BDSM-relaties. Dus het ligt allemaal best ingewikkeld en hoe herken je dan als professional zonder kennis van BDSM de verschillen tussen misbruik en BDSM bij jouw klant/cliënt/patiënt? En hoe start je daar een gesprek over op?

Allereerst aandacht voor de lichamelijk herkenbare verschillen.


fysieke verschillen

Zowel mishandeling als BDSM hebben als doel om pijn te laten ontstaan bij de ontvanger en daardoor kunnen natuurlijk blauwe plekken of huidbeschadigingen zichtbaar zijn, dan is het voor een leek niet altijd duidelijk waar hij naar kijkt.
Zowel bij de BDSM-er -die waarschijnlijk rekening zal proberen te houden met een doktersbezoek morgen- als het slachtoffer van mishandeling -die waarschijnlijk de volgende morgen uit schaamte de afspraak met de dokter afzegt-, in beide gevallen zal je waarschijnlijk eerder de iets oudere laesies en blauwe plekken zien. Dat maakt het niet per sé makkelijker om te herkennen wat er aan de hand is geweest.
Maar wanneer je als behandelaar tekenen van harde seks of vernedering of van ongebruikelijke machtsverhoudingen tegen komt dan zal je mogelijk op zoek willen gaan naar de aanwezigheid, of juist de afwezigheid van consent. Dan zal je mogelijk zoeken naar tekenen die duiden op beheerst sadisme, zoals dat bij BDSM te zien is. Of midsschien zal je zoeken naar tekenen van onbeheerst gedrag van de ‘agressor’ zoals je dat bij controleverlies wel tegenkomt.

Daar zijn allereerst al een aantal fysieke verschillen in te herkennen:

  • De plaats van laesies en blauwe plekken: SM-spel resulteert zelden in beschadigingen van het gezicht (agressie kenmerken) of tot plekken op de onderarmen (defensieve kenmerken).
    • Mishandeling richt zich vaak op de persoon en verdraagt het namelijk vaak slecht dat er sprake is van oogcontact. De dader wil meestal geen getuigen, zelfs niet van het slachtoffer. Agressie gericht op het gezicht of recht op de ogen komen daarmee vaker voor bij mishandeling. Terwijl juist bij BDSM vaak het (oog)contact centraal staat “ik wil zien dat je dit voor mij over hebt” en juist het gezamenlijke plezier “ik wil dat je ziet wat ik met je doe”. Verder speelt ook de gezamenlijke verantwoording voor een leven buiten de BDSM “morgen moeten we weer toonbaar zijn”.
      Dit zijn factoren die directe stoten in het gezicht onwaarschijnlijk maken bij BDSM. Een -vernederende- klap met een open hand in het gezicht kan voorkomen maar zelden meer.
      Het is de lust van de Top en de wens van de bottom die de groepering van de zichtbare gevolgen bepaalt
    • Defensie: Het feit dat de klappen gewenst zijn (en dus niet worden afgeweerd door het ‘slachtoffer’) zorgt ook voor specifieke verschillen. Bij blauwe plekken in het kader van BDSM zullen er dus niet zo snel blauwe plekken op de handen of onderarmen ontstaan zoals we die wel zien bij het afweren van ongewenste klappen.
      De opgekrulde houding van iemand die de interne organen en het gezicht probeert te beschermen tegen klappen die zal blauwe plekken op de ribben en de rug (ook op de wervelkolom oplopen die anders van lokatie zijn dan de blauwe plekken die in het kader van BDSM toch eerder op de vlezige delen van de rug zullen zijn ontstaan omdat de verantwoorde Top waarschijnlijk toch zal proberen om wervelkolom, heiligbeen, bekken randen en de randen van het schouderblad zal proberen te missen.
      Het is de problematiek van de agressor en de defensie van het slachtoffer die de groepering van de zichtbare gevolgen bepaalt…
  • Patronen: Bij mishandeling wordt er uiteraard niet samen gewerkt en het slachtoffer blijft niet stilzitten. Klappen komen daardoor niet allemaal even hard aan en er is daardoor geen duidelijk patroon te herkennen. Bij BDSM is er eigenlijk altijd sprake van een gecontroleerde slagtechniek en vrijwel altijd is er sprake van een redelijk gestage opbouw in intensiteit. Dit laat zich herkennen aan een regelmatiger patroon dat ook meer gegroepeerd blijft op meestal plekken met erotische lading (billen, borsten, geslachtsdelen, dijen en het vlezig gedeelte van de rug).
    Bij de gevolgen van een BDSM-sessie zal er juist zelfs vaak een regelmatig patroon zijn waarbij de klappen zichtbaar parallel en soms zelfs op regelmatige afstand verdeeld zichtbaar zullen zijn of soms ook letters vormen. Een dergelijk patroon doet al vermoeden dat de ontvangende partij heel stil heeft gezeten.
  • Gevolgen voor de huid: Waar de klappen bij mishandeling dus minder gericht terechtkomen zal er dus ook vaker een klap gegeven worden op plaatsen waar zich bot bevindt net onder de huid (scheenbeen, randen van het heupbot, de doornuitseeksels van heiligbeen en wervels, de rand van het schouderblad, het achterhoofd, de mond en het jukbeen).
    Doordat de energie van de klap niet opgevangen wordt door zacht weefsel onder de huid zie je vaker dat de huid ter plaatse is opengebarsten bij mishandeling. Dit zijn juist plekken die de BDSM-er met enige ervaring dus juist zal mijden omdat dan in één keer het hele feestje afgelopen zou zijn.
  • Materiaalkeuze: De tekenen van een BDSM-spel zijn vaak ook meer circumscript doordat zij met een zweep of een riet (ook wel “cane” speciaal voor deze reden aangeschaft) of een dubbel gevouwen riem of de vlakke hand zijn aangebracht. Hoewel de riem bij mishandeling nog wel eens wordt gebruikt wordt (waar dan soms ook met de gesp geslagen wordt), zal er toch ook vaak met vuisten (knokkels) of stompe objecten worden geslagen (of geschopt) waardoor er bredere, diepere en minder circumscripte blauwe plekken ontstaan die meer het karakter hebben van kneuzing, en laesies van de huid die is opengebasten door de impact van de klap, en die je dus vaak eerder ongegroepeerd verdeeld over het lichaam zult vinden of in het gezicht, de onderarmen of rug en ribben.

Dit artikel is onderdeel van een serie…
in het volgende deel ga ik verder in op het gesprek

deel 02 >>>

Bij vragen: neem even contact op*

Advertenties

Commentaar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s