“Sociale Monogamie”

Sociale Monogamie


“maar wat denk je wel niet dat ze denken?”

Relatiecoach Marcia Baczynski* stelt dat dit vaak als de meest belangrijke vorm van monogamie wordt ervaren.
Het is de manier waarop jullie relatie gezien wordt door jullie omgeving (en dan dus met name dat deel van de omgeving die voor jullie belangrijk is. Wat vinden je ouders, je broer(s) of zusters, grootouders, collega’s, vrienden… Wat vinden de vriendjes van jouw kinderen van jullie relatievorm of moet je er bang voor zijn dat jouw kind gepest zal worden met de manier waarop jullie als koppel de liefde vorm geven? Want weren de andere ophaalouders. Bij wie spreek je eigenlijk vrijelijk over de relatievorm die jij hebt. Zonder stoer te hoeven doen of zonder iets te hoven verzwijgen… Of is het juist dat je er helemaal niks over zegt omdat je al weet -of vreest- wat de reacties zullen zijn.

‘Normaal’ gevonden worden, een ‘gewone’ relatie hebben is (dat is nou eenmaal het landelijk gemiddelde) aan de buitenkant nog altijd een (schijnbaar) monogame relatie. Dat je -los van wat er achter de schermen eigenlijk gebeurt- wilt dat de buren en de familie het idee hebben dat het er monogaam uitziet…. hoe dat er dan ook uit mag zien (mensen praten meestal pas over monogamie als een relatie schijnbaar niet monogaam is).
Sociale monogamie is voor veel mensen erg belangrijk (nogmaals volledig los van wat er eigenlijk in en naast de relatie gebeurt) omdat niet-monogaam voor veel mensen gelijk staat met niet-goed/wel fout. Daarom is het voor veel mensen ook moeilijk om er over te spreken dat zij buiten-monogame wensen hebben en daardoor gebeurt er ook veel in het geniep.
Niet monogaam zijn krijgt sociaal al snel het label van “vreemd gaan” en “cheating”. Maar weten we wel of dat stel heeft afgesproken monogaam te zijn?

Weten wij eigenlijk wat Hillary Clinton allemaal heeft gedaan? Of was ze beter in het bewaken van haar sociale monogamie dan Bill?

Advertenties